english
nederlands
Indymedia NL
Independent Media Centre of the Netherlands
Indymedia NL is an independent free communication organisation. Indymedia offers an alternative approach to the news by using an open publishing method for text, images, video and audio.
> contact > search > archive > help > join > publish news > open newswire > disclaimer > chat
Search

 
All Words
Any Word
Contains Media:
Only images
Only video
Only audio

Dossiers
Agenda
CHAT!
LINKS

European NewsReal

MDI's complaint against Indymedia.nl
Courtcase Deutsche Bahn vs. Indymedia.nl
Topics
anti-fascisme / racisme
europa
feminisme
gentechnologie
globalisering
kunst, cultuur en muziek
media
militarisme
natuur, dier en mens
oranje
vrijheid, repressie & mensenrechten
wereldcrisis
wonen/kraken
zonder rubriek
Events
G8
Oaxaca
Schinveld
Schoonmakers-Campagne
Help
Tips for newbies
A short intro into Indymedia NL
The policy of Indymedia NL
How to join?
Donate
Support Indymedia NL with donations!
Lawsuits cost a lot of money, we appreciate every (euro)cent you can spare!

You can also direct your donation to Dutch bank account 94.32.153 on behalf of Stichting Vrienden van Indymedia, Amsterdam (IBAN: NL41 PSTB 0009 4321 53)
Indymedia Network

www.indymedia.org

Projects
print
radio
satellite tv
video

Africa
ambazonia
canarias
estrecho / madiaq
kenya
nigeria
south africa

Canada
hamilton
london, ontario
maritimes
montreal
ontario
ottawa
quebec
thunder bay
vancouver
victoria
windsor
winnipeg

East Asia
burma
jakarta
japan
manila
qc

Europe
alacant
andorra
antwerpen
armenia
athens
austria
barcelona
belarus
belgium
belgrade
bristol
bulgaria
croatia
cyprus
estrecho / madiaq
euskal herria
galiza
germany
grenoble
hungary
ireland
istanbul
italy
la plana
liege
lille
madrid
malta
marseille
nantes
netherlands
nice
norway
oost-vlaanderen
paris/île-de-france
poland
portugal
romania
russia
scotland
sverige
switzerland
thessaloniki
toulouse
ukraine
united kingdom
valencia
west vlaanderen

Latin America
argentina
bolivia
brasil
chiapas
chile
chile sur
colombia
ecuador
mexico
peru
puerto rico
qollasuyu
rosario
santiago
tijuana
uruguay
valparaiso

Oceania
adelaide
aotearoa
brisbane
burma
darwin
jakarta
manila
melbourne
oceania
perth
qc
sydney

South Asia
india
mumbai

United States
arizona
arkansas
atlanta
austin
baltimore
big muddy
binghamton
boston
buffalo
charlottesville
chicago
cleveland
colorado
columbus
danbury, ct
dc
hampton roads, va
hawaii
houston
hudson mohawk
idaho
ithaca
kansas city
la
madison
maine
miami
michigan
milwaukee
minneapolis/st. paul
new hampshire
new jersey
new mexico
new orleans
north carolina
north texas
nyc
oklahoma
omaha
philadelphia
pittsburgh
portland
richmond
rochester
rogue valley
saint louis
san diego
san francisco
san francisco bay area
santa barbara
santa cruz, ca
seattle
tallahassee-red hills
tampa bay
tennessee
united states
urbana-champaign
utah
vermont
western mass
worcester

West Asia
armenia
beirut
israel
palestine

Topics
biotech

Process
discussion
fbi/legal updates
indymedia faq
mailing lists
process & imc docs
tech
volunteer
Credits
This site is produced by volunteers using free software where possible.

The system we use is available from:mir.indymedia.de
an alternative is available from: active.org.au/doc

Thanks to indymedia.de and mir-coders for creating and sharing mir!

Contact:
info @ indymedia.nl
Chili, de vreugde die niet kwam
Nederlandse Comité van solidariteit - 03.09.2003 01:46

Pogingen om Pinochet in de gevangenis te krijgen mislukten door corrupte rechters.

De vreugde die niet kwam
Dertig jaar na de moord op Allende

Op 11 september 1973 pleegden de Chileense militairen met behulp van de CIA een coup. De constitutionele regering van president Allende werd vervangen. De zogenaamde "Volkseenheid" die stond voor een pacifistische overgang naar het socialisme, werd op een gewelddadige manier beëindigd door de bloedige staatsgreep van generaal Augusto Pinochet. Pinochet werd door Noord-Amerikaanse militairen opgeleid in de 'School of America', op basis van de doctrine van de strijd tegen de 'interne vijand': het marxisme.

Op 11 september stierf president Allende in het presidentiële paleis tussen de vlammen en bommen van het Chileense leger, terwijl zijn ministers en medewerkers werden gevangengezet in concentratiekampen en velen werden vermoord of 'verdwenen'. De dictatuur sprak het volk op 12 september toe om aan te kondigen dat Chili "in staat van interne oorlog is". De indruk wekkend dat er in Chili een burgeroorlog woedde om de publieke opinie, zowel nationaal als internationaal te bewerken zodat het concept van 'interne vijand' kon worden toegepast. De interne vijand was de marxist, communist, socialist, revolutionair, het subversieve sujet, kortom, iedereen die, volgens de heersende militairen, een gevaar vormde voor de dictatuur. Zo installeerde zich een bloedige dictatuur gedurende 17 jaar waarin de rechtse partijen zich op de achtergrond hielden of uit elkaar vielen tot 'nadere instructie' en de linkse partijen verboden waren.

Op 11 maart 1990 begon, zoals vastgelegd in de grondwet, de overgangsfase naar de democratie. In 1980 werd er een nieuwe grondwet geschreven met behulp van de rechtse partijen. Door middel van een referendum werd de nieuwe grondwet in 1981 gelegaliseerd. De angst die op dat moment regeerde smoorde elke oppositie in de kiem, ondanks de moedige gewapende weerstand van sommigen. Diezelfde grondwet is vandaag de dag, na 13 jaar democratie (sic), nog steeds van kracht.

Oppositie komt goed op gang
In 1983 kwam de oppositie tegen de dictatuur goed op gang. De verboden linkse partijen,vormden de MDP (Democratische Volksbeweging). De arbeiders begonnen maandelijkse protesten te organiseren, waarbij de confrontatie met de politie, tijdens diverse gelegenheden, resulteerde in een 'Staat van Beleg', waarbij de militairen uit de kazernes kwamen om de protesten neer te slaan. Vanwege de felle repressie groeide het legitieme gewapende verzet tegen de dictatuur van Pinochet en zag het volk in deze strijd een werkelijke optie om de dictatuur te beëindigen. Al snel was er veel aanhang voor de gewapende strijd. De rechtse partijen zagen dit met lede ogen aan en opnieuw onderhandelden ze met de Christen Democraten, zoals ze dat ook deden vóór de staatsgreep. De D.C. (Christen Democraten) stapte uit de Democratische Volksbeweging met de Socialistische Partij in haar kielzog en vormde met behulp van de internationale sociaal-democratische beweging de 'Burgerlijke Assemblee'. Centrum- rechts begon de onderhandelingen met de dictatuur met als doel het isoleren van de linkse partijen en het afremmen van de groeiende strijd.
In 1988 verenigden de centrum-rechtse partijen en de S.P. zich rond het, in de grondwet geplande referendum, met als doel de afschaffing van de dictatuur van Pinochet. Dit betekende moeilijke tijden voor de linkse partijen omdat de gewapende strijd, die zich intussen had ontwikkeld, omgebogen moest worden tot een stembusstrijd. Het referendum, door de militairen gepland, zette het Chileense volk voor de keuze tussen 'NEE' stemmen tegen de voortzetting van de dictatuur of 'JA' tegen het regime van Pinochet voor nog een periode van acht jaar. Diverse gewapende verzetsorganisaties besloten tot een wapenstilstand gedurende de periode van het referendum, maar benadrukten steeds dat een pseudo-democratie geen reële uitweg biedt. Het is niet meer dan een voortzetting van de dictatuur; de problemen waar Chili mee kampte werden hier geenszins mee opgelost. De slogan die de oppositie tegen Pinochet gebruikte voor het referendum van 1988 was: "Chili, de vreugde komt!"

Overwinning van 'NEE'
Met de overwinning van 'NEE' kreeg de samenwerking van de sociaal-democraten en de centrum-rechtse partijen een definitief karakter. De alliantie wilde het volk doen geloven dat het de dictatuur in de stemhokjes had verslagen, terwijl Pinochet het opperbevel over de landmacht hernam, nadat hij zijn functie als dictator had neergelegd. Toen hij zich terugtrok als opperbevelhebber nam Pinochet, tijdens de tweede regeerperiode van de D.C. in 1998, geheel gepland volgens zijn eigen militaire grondwet, zijn taak als 'senator voor het leven' op zich, samen met negen andere door Pinochet aangewezen senatoren.
Tijdens de 'NEE'-campagne van 1988 profileerde dhr. Lagos, de huidige president (vanaf 2000 tot op heden) en sociaal-democraat, zich als een groot verdediger van de rechten van de mens en vandaag de dag, 15 jaar later, laat hij zijn ware gezicht zien, als hij verklaart dat hij over niet voldoende politieke macht beschikt om de schendingen van de rechten van de mens tijdens de dictatuur aan te pakken. Integendeel, Lagos, in samenwerking met de rechtse partijen, presenteerde in augustus j.l. een wetsvoorstel waaruit duidelijk blijkt dat het enige wat deze regering op dat punt nastreeft is de "ley de punto final" (oftewel: "wet-punt-erachter"), een wet die alle juridische zaken afsluit om nooit meer te openen. De organisaties van de rechten van de mens strijden tegen dit onrecht, zodat 17 jaar dictatuur niet straffeloos de geschiedenis ingaat.

Eerste overgangsregering
In 1990 kwam de eerste overgangsregering onder leiding van de christen-democraat Patricio Alwyn aan de macht. (1990-1994). Hij was één van de aanstichters van de staatsgreep in 1973. Tijdens zijn regeerperiode probeerde hij Chili en de rest van de wereld te overtuigen dat hij een oplossing zocht voor de eisen van gerechtigheid. Hij creëerde in 1992 een commissie onder leiding van dhr. Rettig, die de schendingen van de rechten van de mens moest ophelderen. Ook werd de Nationale Corporatie voor Verzoening en Genoegdoening opgericht en verbande hij enkele politieke gevangenen. Vier jaar later concludeerde Rettig in zijn rapport dat er 3197 personen de dood vonden of 'verdwenen' door de schendingen van de mensenrechten, tijdens de dictatuur tussen 11 september 1973 en 11 maart 1990. Hiervan verdwenen 1102 mensen en werden er 2095 vermoord. In dit rapport werden alleen de verdwenen en vermoorde slachtoffers geteld, gevallen van individuele of massale arrestaties en gruwelijke martelingen werden buiten beschouwing gelaten. Deze cijfers zijn weerlegbaar, aangezien de waarheid in Chili nog steeds niet helemaal boven tafel is en veel verdwenen gedetineerden nooit zijn gevonden. Op dit moment vinden er nog processen plaats tegen 300 militairen en enkele burgers voor het schenden van de mensenrechten. Bij de meeste van deze processen blijven vonnissen uit.
Terwijl men het lot van de verdwenen of vermoorde oppositieleden onderzocht behield ex-dictator Pinochet zijn functie als opperbevelhebber van het leger. Op 16 oktober 1998 werd Pinochet, na een kort bezoek aan Nederland,in Londen gearresteerd op last van de Spaanse onderzoeksrechter Garzón. Op dat moment was de christen-democraat Frei de tweede president in de 'Overgangsfase naar de Democratie' (1994-2000). De regering van Frei verenigde zich met de rechtse partijen die loyaal zijn aan Pinochet en er alles voor deden om de ex-dictator niet in Spanje of Groot-Brittannië te laten berechten en te laten terugkeren naar Chili. Frei vormde een goed voorbereid team van persoonlijkheden, waaronder de huidige ambassadeur van Chili in Nederland, dhr. Cristián Toloza, dat naar Groot-Brittannië afreisde met als doel de terugkeer van Pinochet te garanderen en de nationale en internationale publieke opinie te overtuigen dat de 'Chileense rechtstaat zelf in staat zou zijn de dictator te berechten.

Rechtspraak in Chili is krom
Pas op 23 mei 2000 in een beslissende stemming in hoger beroep van 13 tegen 9 stemmen in het gerechtshof van Santiago werd verklaard dat Pinochet 'in overtreding' was geweest en werd hem zijn onschendbaarheid ontnomen. Dit vonnis werd door de Hoge Raad overgenomen op 6 augustus 2000 vanwege "gefundeerde vermoedens" over het handelen van Pinochet als dader en medeplichtige in de zaak van de "Karavaan des Doods", de naam die men geeft aan een delegatie van moordenaars die door de steden van het noorden van Chili trok vlak na de staatsgreep.
Dit historische vonnis opende de weg naar een proces dat door de rechter Juan Guzmán Tapia wordt geleid (1 december 2000). De aanklacht luidt: dader en medeplichtige aan de delicten zoals ontvoering en moord, gepleegd door de leden van de "Karavaan des Doods" in de steden La Serena, Copiapá, Calama en Antofagasta, waar velen de dood vonden of nog altijd vermist worden. Maar amper een half jaar later, op 9 juli 2001, paste de Zesde Zaal van het Hoger Gerechtshof de bepalingen van de Code van Strafprocessen toe, die personen die aan waanzin of dementie lijden uitsluiten van juridische processen, en werd Pinochet alsnog vrijgesproken.

Nog steeds geen vreugde in Chili
In het jaar 2000 werd de derde overgangsregering ingesteld. Een overgang naar de democratie die nog verre van volbracht was. De sociaal-democraat
Lagos kwam als president aan de macht. Zijn belofte van gerechtigheid maakte hij niet waar. De politieke gevangenen zitten nog steeds vast na abnormale processen bij militaire rechtbanken die de burgerrechtspraak veelal tegenspreken terwijl de regering beweert dat de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht gewaarborgd is, zoals dat een rechtstaat betaamt. Zoals iedere halfbakken socialist, begrijpt Ricardo Lagos dat mensenrechten de economische groei van het kapitalistische systeem belemmeren. Zijn regering is bezoedeld door corruptie. Men doet geloven dat Chili het economische voorbeeld is van Latijns-Amerika, terwijl de economie is gebaseerd op de verkoop van het nationale bezit aan de multinationals, niets anders dan de voortzetting van de economische politiek van de dictatuur. Men voert ook een politieke uitroeiingsstrijd tegen Mapuches, die gedwongen zijn hun voorvaderlijke gronden te verkopen aan de bosbouwmultinationals; er wordt hen geen enkele vorm van autonomie als volk toegestaan; die Mapuches die zich verzetten tegen het geweld van het kapitaal worden vervolgd en gevangengezet door de rechterlijke macht. Kortom, het is een schande dat Lagos een lid is van dezelfde Socialistische Partij als Salvador Allende. Diegenen die zeiden dat het referendum van 1988 geen werkelijke veranderingen voor het Chileense volk met zich mee zou brengen hebben gelijk gekregen. Met de overwinning van 'NEE' is de vreugde in Chili niet gekomen.

Nederlands comite van solidariteit
met de politieke gevangenen in Chili.

September 2003


- E-Mail: solidaridadxppchile@hotmail.com Website: http://www.libertad.ya.st
 

Read more about: vrijheid, repressie & mensenrechten

supplements
Een andere 11 september 
link - 03.09.2003 01:56

30 Jaar Chili of De slag om de waardigheid
Comite Chili 1973-2003 - 02.09.2003 13:21
 http://www.indymedia.nl/nl/2003/09/13548.shtml

Vandaag roepen we iedereen op deel te nemen aan het eerbetoon voor de slachtoffers van het geweld en het militaire terrorisme van de dictatuur van Pinochet en samen met ons opnieuw waarheid en gerechtigheid te eisen onder de leus ˜Nee tegen 30 jaar straffeloosheid!.

Een andere 11 september
comité holandes solidaridad - 01.09.2003 11:55
 http://www.indymedia.nl/nl/2003/09/13538.shtml

Ook in Spijkenisse 11 september:
 http://groups.yahoo.com/group/linksnederlands/message/6233
supplements
> indymedia.nl > search > archive > help > join > publish news > open newswire > disclaimer > chat
DISCLAIMER: Indymedia NL uses the 'open posting' principle to promote freedom of speech. The news (text, images, audio and video) posted in the open newswire of Indymedia NL remains the property of the author who posted it. The views in these postings do not necesseraly reflect the views of the editorial team of Indymedia NL. Furthermore, it is not always possible to guarantee the accuracy of the postings.