english
nederlands
Indymedia NL
Vrij Media Centrum Nederland
Indymedia NL is een onafhankelijk lokaal en mondiaal vrij communicatie orgaan. Indymedia biedt een andere kijk op het nieuws door een open publicatie methode van tekst, beeld & geluid.
> contact > zoek > archief > hulp > doe mee > publiceer nieuws > open nieuwslijn > disclaimer > chat
Zoek

 
Alle Woorden
Elk Woord
Bevat Media:
Alleen beelden
Alleen video
Alleen audio

Dossiers
Agenda
CHAT!
LINKS

European NewsReal

MDI klaagt Indymedia.nl aan
Rechtszaak Deutsche Bahn tegen Indymedia.nl
Onderwerpen
anti-fascisme / racisme
europa
feminisme
gentechnologie
globalisering
kunst, cultuur en muziek
media
militarisme
natuur, dier en mens
oranje
vrijheid, repressie & mensenrechten
wereldcrisis
wonen/kraken
zonder rubriek
Events
G8
Oaxaca
Schinveld
Schoonmakers-Campagne
Hulp
Hulp en tips voor beginners
Een korte inleiding over Indymedia NL
De spelregels van Indymedia NL
Hoe mee te doen?
Doneer
Steun Indymedia NL financieel!
Rechtszaken kosten veel geld, we kunnen elke (euro)cent gebruiken!

Je kunt ook geld overmaken naar bankrekening 94.32.153 tnv Stichting Vrienden van Indymedia (IBAN: NL41 PSTB 0009 4321 53).
Indymedia Netwerk

www.indymedia.org

Projects
print
radio
satellite tv
video

Africa
ambazonia
canarias
estrecho / madiaq
kenya
nigeria
south africa

Canada
hamilton
london, ontario
maritimes
montreal
ontario
ottawa
quebec
thunder bay
vancouver
victoria
windsor
winnipeg

East Asia
burma
jakarta
japan
manila
qc

Europe
alacant
andorra
antwerpen
armenia
athens
austria
barcelona
belarus
belgium
belgrade
bristol
bulgaria
croatia
cyprus
estrecho / madiaq
euskal herria
galiza
germany
grenoble
hungary
ireland
istanbul
italy
la plana
liege
lille
madrid
malta
marseille
nantes
netherlands
nice
norway
oost-vlaanderen
paris/île-de-france
poland
portugal
romania
russia
scotland
sverige
switzerland
thessaloniki
toulouse
ukraine
united kingdom
valencia
west vlaanderen

Latin America
argentina
bolivia
brasil
chiapas
chile
chile sur
colombia
ecuador
mexico
peru
puerto rico
qollasuyu
rosario
santiago
tijuana
uruguay
valparaiso

Oceania
adelaide
aotearoa
brisbane
burma
darwin
jakarta
manila
melbourne
oceania
perth
qc
sydney

South Asia
india
mumbai

United States
arizona
arkansas
atlanta
austin
baltimore
big muddy
binghamton
boston
buffalo
charlottesville
chicago
cleveland
colorado
columbus
danbury, ct
dc
hampton roads, va
hawaii
houston
hudson mohawk
idaho
ithaca
kansas city
la
madison
maine
miami
michigan
milwaukee
minneapolis/st. paul
new hampshire
new jersey
new mexico
new orleans
north carolina
north texas
nyc
oklahoma
omaha
philadelphia
pittsburgh
portland
richmond
rochester
rogue valley
saint louis
san diego
san francisco
san francisco bay area
santa barbara
santa cruz, ca
seattle
tallahassee-red hills
tampa bay
tennessee
united states
urbana-champaign
utah
vermont
western mass
worcester

West Asia
armenia
beirut
israel
palestine

Topics
biotech

Process
discussion
fbi/legal updates
indymedia faq
mailing lists
process & imc docs
tech
volunteer
Credits
Deze site is geproduceerd door vrijwilligers met free software waar mogelijk.

De software die we gebruiken is beschikbaar op: mir.indymedia.de
een alternatief is te vinden op: active.org.au/doc

Dank aan indymedia.de en mir-coders voor het creëren en delen van mir!

Contact:
info @ indymedia.nl
Plan Bush voor “Hulp aan een Vrij Cuba”
Ricardo Alarcón [1] - 23.07.2006 10:38

Op 20 mei 2004 kondigde George W. Bush met veel bombarie zijn plan voor de annexatie van Cuba aan. Het document, met een omvang van 450 pagina’s, veroorzaakte nationaal en internationaal een golf van kritiek.




Op 20 mei 2004 kondigde George W. Bush met veel bombarie zijn plan voor de annexatie van Cuba aan. Het document, met een omvang van 450 pagina’s, veroorzaakte nationaal en internationaal een golf van kritiek.

Ten eerste natuurlijk vanuit het Cubaanse volk, dat bedreigd wordt met de liquidatie van hun land. Als het Plan Bush werkelijkheid zou worden, betekent dat eenvoudig dat Cuba op zou houden te bestaan als onafhankelijke natie. In het kort nog een keer op een rijtje wat het Plan Bush voor Cuba inhoudt:

Teruggave van alle eigendom aan de voormalige eigenaars. Dit impliceert dat de huizen en grond van enkele miljoenen families in beslag genomen zullen worden. Deze maatregel dient binnen één jaar te worden uitgevoerd en de Amerikaanse regering heeft daar al een speciale commissie voor in het leven geroepen.
Alle onderdelen van de Cubaanse economie dienen zo spoedig mogelijk te worden geprivatiseerd, inclusief onderwijs en gezondheidszorg. Alle landbouw coöperaties worden ontmanteld en het grootgrondbezit in ere hersteld. Sociale zekerheid wordt tot een minimum beperkt, de pensioenen en oudedagsvoorziening komen te vervallen. Er komt een programma om bejaarden zo lang als mogelijk is aan het werk te houden. Ook hiervoor wordt een Amerikaanse commissie in het leven geroepen.
Om de verwachte tegenstand van het Cubaanse volk te breken (“het wordt niet makkelijk” zegt Bush letterlijk in zijn plan) wordt maximale prioriteit gegeven aan algemene repressie van met name partijleden, leden van massa organisaties en ‘andere regeringssympathisanten’. De tekst waarschuwt al vast voor een lange lijst van slachtoffers van de ‘tijdelijke’ onderdrukking.
De coördinatie van dit programma zal in handen zijn van een bureaucraat door Bush benoemd als “Coördinator voor de overgang en reconstructie van een nieuw Cuba”. Hij zal dezelfde rol vervullen als Paul Brenner in het na de invasie verwoestte Irak. Alleen is in het geval van Cuba, de coördinator nu al vast benoemd: Caleb McCarry is de naam. De benoeming werd door Bush zelf gepresenteerd als bewijs dat zijn Plan voor Cuba serieus moet worden genomen.
Het Plan Bush bevatte ook maatregelen tegen Cubaans-Amerikanen, van wie de banden met hun familie op Cuba drastisch werden gereduceerd. Toestemming tot bezoek van familie werd beperkt tot één keer per drie jaar, en dan alleen met een speciaal visum voor ‘directe familie’ waarbij neven en nichten, en ooms en tantes worden uitgesloten.
Om het Plan Bush ten uitvoer te brengen, zal de VS regering haar acties om de Cubaanse revolutie om zeep te brengen intensiveren. Drie hoofdpunten daarin zijn: versterking van de economisch blokkade van Cuba, vergroting van de financiële en materiële steun aan oppositiegroepen op Cuba, en tenslotte een uitbreiding van de propagandacampagne en desinformatie naar het eiland toe.

Afschuwwekkend

Het illegale en agressieve karakter van het Plan Bush is zo overduidelijk dat ook overtuigde tegenstanders van de Cubaanse Revolutie vrijwel unaniem zijn in hun afwijzing van het document. Zo ook de “Inter-Amerikaanse Dialooggroep” die een openbare brief stuurden waarin ze het plan verwerpen. In het plan zien ze een openlijke oproep tot oorlogsvoering en geweld. Een deelnemer noemde het plan ‘afschuwwekkend en het meest explosieve feit in de relatie tussen de VS en Latijns Amerika van de afgelopen 50 jaar’.

Iedereen weet dat het ten val brengen van een regering van een ander land, haar economie en sociaal systeem vernietigen, een flagrante schending is van het internationaal recht. Toch dacht Bush met zijn plan een breed front te verenigen, van links tot rechts, de droom van iedere Amerikaanse politicus. Alleen dit keer ontstond een breed front tegen zijn duivelse plan.

Slechts één medestander had Bush, maar niet de minste. De media zelf, de fameuze media die hem in 2004 ook naar zijn tweede presidentschap begeleidde, gaven veel aandacht aan de presentatie van het plan in 2004, om daarna, toen de kritiek losbarstte, oorverdovend stil te blijven. Een stilte die ruim anderhalf jaar duurde.

En dan, als iedereen haast het plan is vergeten, de aankondiging dat in mei 2006 een nieuw rapport over het Cuba plan zal verschijnen. Speculaties alom, critici verwachtten de mogelijkheid van rectificatie van het plan, journalisten begonnen vragen te stellen.

De maand mei ging voorbij, zonder dat er een rapport verscheen. De politiek en de media leken de zaak weer te vergeten, totdat in de derde week van juni het rapport op de website van het Ministerie van Buitenlandse Zaken verscheen. Eerst leek niemand het te merken, maar later ‘ontdekten’ toch enkele kranten het. Ze publiceerden het verhaal op 4 juli, notabene een nationale feestdag waarop niemand zich over dit soort nieuws zal druk maken.

Hoewel nieuws, de nieuwe tekst wijkt nog geen millimeter af van het oorspronkelijke Plan Bush. Integendeel, het ratificeert het oude plan, juicht het ‘succes’ van het plan toe en kondigt nog verdergaande maatregelen aan om de overgang naar een nieuw Cuba te bespoedigen.

De nieuwe maatregelen zullen door de Cubaanse regering worden geanalyseerd en later worden besproken. Maar er staat ook iets heel ongewoons in dat vraagt om direct besproken en veroordeeld te worden. Het rapport zegt dat behalve de ‘aanvullende maatregelen’, er ook andere maatregelen in een bijlage staan, welke om ‘redenen van Nationale Veiligheid en effectieve realisatie’ geheim dienen te blijven.

Na allerlei sancties opgelegd te hebben, tientallen miljoenen dollars vrijgemaakt te hebben voor huurlingen op Cuba, nieuwe economische restricties en illegale acties tegen internationale handel en daarbij de soevereiniteit van Cuba en haar partnerlanden schendend, wat kan er daarna nog zo geheim zijn dat met maximale veiligheid bewaard moet blijven? Het Plan Bush was twee jaar geleden beschreven tot in het kleinste detail, wat kan nu nog om redenen van ‘nationale veiligheid en effectieve realisatie’ verborgen gehouden moeten worden?

Meer terroristische aanslagen op Cuba? Nieuwe moordpogingen op Fidel Castro? Militaire agressie? In het geval van Bush & friends is werkelijk alles mogelijk. (Bron: Granma International)

[1] Ricardo Alarcón de Quesada is voorzitter van het Cubaanse parlement

- E-Mail: buro@targets.org Website: http://www.targets.org
 

Lees meer over: militarisme wereldcrisis

aanvullingen
> indymedia.nl > zoek > archief > hulp > doe mee > publiceer nieuws > open nieuwslijn > disclaimer > chat
DISCLAIMER: Indymedia NL werkt volgens een 'open posting' principe om zodoende de vrijheid van meningsuiting te bevorderen. De berichten (tekst, beelden, audio en video) die gepost zijn in de open nieuwslijn van Indymedia NL behoren toe aan de betreffende auteur. De meningen die naar voren komen in deze berichten worden niet zonder meer door de redactie van Indymedia NL gesteund. Ook is het niet altijd mogelijk voor Indymedia NL om de waarheid van de berichten te garanderen.